ဘေလာ့မွာ ပုိစ္မတင္ၿဖစ္တာ အေတာ္ၾကာခဲ့ၿပီ။ Template ဒီဇုိင္း ဆန္းဆန္းေတြသုံးခ်င္တာနဲ႔ byethost မွာ wordpress account နဲ႔ ဘေလာ့အသစ္ယူၿပီးေနာက္ပုိင္းကတည္းက က်ေနာ္ရဲ႕ ဒီဘေလာ့ကုိ မေရာက္ၿဖစ္ခဲ့တာ။ ေနာက္ထပ္အေၾကာင္းအရင္းတစ္ခုက blogspot ကုိ၀င္ရင္ေက်ာ္ခြေနရတဲ့ ဒုကၡေၾကာင့္လည္းပါပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ တစ္ခါတစ္ေလ ၾကည့္ခ်င္တဲ့ ဘေလာ့ ေတြၿဖစ္လည္း ေက်ာ္ေနရတဲ့ ဒုကၡေၾကာင့္ မၾကည့္ၿဖစ္ခဲ့တာမ်ိဳးေတြလည္းရွိပါတယ္။ အခုေတာ့ ကုိရန္ေအာင္ရဲ႕ ဘေလာ့ကုိ အလည္ေရာက္ၿပီး blogspot မွာ အသစ္သစ္ေတြထပ္ၿဖည့္ထားတယ္ဆုိတာ သိလုိက္ရလုိ႔ က်ေနာ္ရဲ႕ ေနရာသစ္ ကုိအားသစ္ၿပန္ေလာင္းလုိက္ပါတယ္။
Monday, 5 January 2009
Thursday, 15 November 2007
What's my color?
ကုိေဇာ္မုိးေအာင္ ရဲ႕ Blog မွာေတြလုိ႔ က်ေနာ္ရဲ႕ Color ကုိလည္းသိခ်င္တာနဲ႔စမ္းၾကည့္လုိက္မိတယ္။ ေအာက္မွာၿပထားတဲ့အတုိင္း အ၀ါေရာင္ၿဖစ္ေနပါတယ္။ သူငယ္ခ်င္းတုိ႔လည္း ကိုယ္ရဲ႕ Color ကုိသိခ်င္ရင္ ဒီမွာ စမ္းၾကည့္ႏုိင္ပါတယ္။
| YELLOW |
You are very perceptive and smart. You are clear and to the point and have a great sense of humor. You are always learning and searching for understanding.
Thursday, 25 October 2007
PCO
အရင္က ေနရာတုိင္းလုိလုိမွာ ေတြ႕ေနရတဲ့ PCO ဖုန္းဆုိင္ေတြဆုိ အခုတစ္ဆုိင္မွမေတြ႕ရေတာ့ဘူး။ ဖုန္းဆက္ဖုိ႔ရာအတြက္ တကယ္ကုိအခက္ၾကဳံရတယ္။
Monday, 17 September 2007
ေဆာင္း
ေဆာင္းရာသီေရာက္လုိ႔ မနက္မနက္ က်ဴံးေဘးက ေညာင္မုတ္ဆိတ္ပင္ၾကီးကုိၿဖတ္ၿပီး အလုပ္သြားရင္ ငယ္ငယ္ကၿဖစ္ပ်က္ခဲ့တဲ့ အၿဖစ္အပ်က္ေလးကုိ သတိရမိ့တယ္ ......
1993 ေလာက္က ...
ေဆာင္းရာသီရဲ႕ မနက္ခင္းတစ္ရက္မွာ ဘဘနဲ႔အတူ လမ္းေလွ်ာက္ထြက္ခဲ့ၾကတယ္၊ မနက္ေ၀လီေ၀လင္း အခ်ိန္ဆုိေတာ့ မီးေရာင္ရွိတဲ့ေနရာကလြဲလုိ႔ က်န္တဲ့ေနရာေတြမွာ အေမွာင္ဖုံးေနခဲ့တယ္။ ေၿမးအဖုိးႏွစ္ေယာက္ လမ္းေလွ်ာက္လုိက္၊ ေၿပးလုိက္၊ နားလုိက္၊ လုပ္ရင္းနဲ႔ က်ဴံးေဘးကုိေရာက္လာခဲ့တယ္၊ က်ဴံးေဘးမွာ က်ေနာ္တုိ႔လုိေၿပးေနတဲ့ သူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားရွိေနတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ကလည္း မႏၱေလးမွာ ေဆာင္းတြင္းအားကစားပဲြေတြလုပ္တဲ့အခ်ိန္ဆုိေတာ့ မနက္ဆုိ ထေၿပးတဲ့သူ၊ ေလ့က်င့္ခန္းလုပ္တဲ့သူေတြနဲ႔ ေတာ္ေတာ္စည္တယ္္။ က်ဴံးေဘးမွာ အေၿပးေလ့က်င့္ရင္းနဲ႔ ေမာလာလုိ႔ သစ္ပင္တစ္ပင္ေအာက္မွာ ခဏနားၿဖစ္ခဲ့ၾကတယ္။ ကုိယ္နားေနတဲ့ သစ္ပင္ကုိၾကည့္လုိက္မိေတာ့ စိတ္၀င္စားသြားတယ္။ သစ္ပင္ကေနၿပီး မုတ္ဆိတ္ေမြးလုိ ႏြယ္ေတြေအာက္ကုိ အမ်ားၾကီးက်ေနတယ္ေလ။ သိခ်င္လာတာနဲ႔ ဘဘကုိေမးၾကည့္ေတာ့ အဲဒါ “ ေညာင္မုတ္ဆိတ္ ” ပင္လုိ႔ ဘဘကေၿပာၿပတယ္။ အပင္ၾကီးကုိ စိတ္၀င္တစားနဲ႔ၾကည့္ေနတာ ေဘးမွာအတူနားေနတဲ့ ဘဘကုိသတိမထားလုိက္ဘူး။ သတိရလုိ႔ၾကည့္လုိက္ေတာ့ ဘဘကမရွိေတာ့ဘူး။ ပတ္၀န္းက်င္မွာရွာၾကည့္ေတာ့လည္း မေတြ႔ဘူး။ အခ်ိန္နည္းနည္းၾကာလာတာနဲ႔ က်ေနာ္စုိးရိမ္လာတယ္၊ ဘဘက်ေနာ္ကုိေမ့ထားခဲ့ၿပီး ထြက္သြားၿပီလား၊ တစ္ေယာက္တည္းၿပန္ဖုိ႔ရာလည္း အိမ္ကုိဘယ္လုိၿပန္ရမယ္ဆုိတာ မသိဘူး။ က်ဴံးနဲ႔အိမ္က အေ၀းၾကီးမဟုတ္ေပမယ့္ အခုမွစေၿပးဖူးတာဆုိေတာ့ လမ္းလည္းမမွတ္မိ့ဘူး။ တစ္ေယာက္တည္း ေတြးရင္းေတြးရင္း ၀မ္းနည္းၿပီး ငုိမိတယ္။ ေတာ္ေတာ္ေလးၾကာမွ ဘဘၿပန္ေရာက္လာၿပီး က်ေနာ္ငုိေနတာေတြေတာ့ ဘာလုိ႔ငုိတာလည္းဆုိတာေမးတယ္။ ငုိေနရင္းကပဲ ဘဘကုိရွာမေတြ႕လုိ႔ ငိုေနတဲ့အေၾကာင္းေၿပာၿပေတာ့ ဘဘက သူဒီနားခဏလမ္းေလွ်ာက္သြားတာပါလုိ႔ေၿပာၿပတယ္။ က်ေနာ္ကုိလည္း မငုိေတာ့ဖုိ႔ေၿပာၿပီး ေၿမးအဖုိးႏွစ္ေယာက္ အိမ္ၿပန္ခဲ့ၾကတယ္ ....
ေပါက္ေပါက္ ေကာင္းမႈေၾကာင့္ က်ေနာ္ Post တစ္ခုေရးၿဖစ္သြားၿပီ ... း)
ၿပန္ Tag ရမယ့္သူေတာ့မရွိဘူး ....
ဒီေတာ့ က်ေနာ္ ပုိ႔စ္အသစ္တစ္ခုေရးၿပီး ေပါက္ေပါက္ကုိ ၿပန္ေကာင္းမႈၿပဳရမယ္ ....;)
ေပါက္ေပါက္ေရ ေရးဖုိ႔ၿပင္ထားပါဗ်ာ .....
Tuesday, 11 September 2007
မအားလပ္ၿခင္း
အခုရက္ပုိင္း သူငယ္ခ်င္း website ၿပန္ဆြဲေနတာနဲ႔ မအားဘူးၿဖစ္ေနလုိ႔ ဘာပုိ႔စ္မွမတင္ၿဖစ္လုိက္ဘူး။ webpage ကေတာ့ တ၀က္ေက်ာ္ေက်ာ္ၿပီးသြားၿပီ။ သြားလည္းဒီစိတ္ စားလည္းဒီစိတ္ ၿဖစ္ေနတယ္။ ကြန္ပ်ဴတာသုံးဖုိ႔ကလည္း ၁ ပတ္မွာ ၂ ရက္ပဲအဆင္ေၿပတာဆုိေတာ့ ရတဲ့အခ်ိန္ေလးမွာပဲ ၿမန္ၿမန္လုပ္ေနရတယ္။
ပုံၾကမ္း
Monday, 3 September 2007
ေၿပာင္းလဲၿခင္း
၁၀ လပုိင္းမွာ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ရဲ႕ ေမြးေန႔ရွိေသးတယ္။ သူအတြက္ လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္ႏွစ္ေလာက္ကတည္းက ေရးေပးထားတဲ့ website တစ္ခုရွိတယ္။ ၿပီးခဲ့တဲ့တစ္ႏွစ္သူ႔ေမြးေန႔ မေရာက္ခင္ကလည္း သူဆုိက္ကုိၿပန္ၿပင္ခဲ့တယ္။ ဒီႏွစ္ေတာ့ ဒီဇုိင္းအသစ္လုပ္ခ်င္တာတဲ့ အရင္အေဟာင္းကုိ မေန႔ကလုံး၀ ဖ်က္ၿပစ္လုိက္တယ္။ စိတ္ကူးအသစ္နဲ႔ ပုံစံအသစ္ဆြဲၿပီး သူငယ္ခ်င္းေမြးေန႔အမီ လုပ္ေပးခ်င္တယ္။
ေမ့ေလ်ာ့ၿခင္း
28.08.07 က်ေနာ္ရဲ႕ အတိတ္သုိ႔အမွတ္တရ ဆုိတဲ့ ပုိ႔စ္ကုိေရးေကာင္းေကာင္းနဲ႔ ေရးလုိက္တာ အခ်ိန္ကုိ သတိမထားလုိက္မိဘူး။ မနက္ ၃း၀၀ နာရီ ကတည္းက ေရးေနတာ ပုိ႔စ္ေရးၿပီးသြားေပမယ့္ zorpia မွာ၀င္ၿပီး setting ေတြၿပန္ခ်ိန္းလုိက္ ၿပင္လုိက္လုပ္ေနခဲ့တယ္။ စိတ္တုိင္းက်ၿပင္ၿပီးသြားလုိ႔ အမွတ္တမဲ့နာရီကုိေမာ့ၾကည့္လုိက္ေတာ့ မနက္ ၅း၄၅။ သြားၿပီ ... က်ေနာ္ၿပာသြားတယ္။ ဧည့္သည္က မနက္ ၅း၀၀ နာရီ သူ႔အခန္းကုိႏုိးဖုိ႔ wake-up call ေပးထားခဲ့တာ။ အခု ၅း၄၅ ရွိေနၿပီ။ ဘာဆက္လုပ္ရမွန္းေတာင္မသိေတာ့ဘူး လူကေတာ္ေတာ္ကိုၿပာေနၿပီ ႏုိးရမယ့္အခ်ိန္ထက္ ၄၅ မိနစ္ေနာက္က်ေနၿပီ။ အခုမွစဥ္းစားၾကည့္မိတယ္ ေစာေစာတုန္းက ဧည့္သည္ႏွစ္ေယာက္ ၿပာၿပာၿပာၿပာနဲ႔ေအာက္ဆင္းလာၿပီး breakfast သြားစားၾကတာ။ အခန္းနံပါတ္ၿပန္ၾကည့္လုိက္ေတာ့မွ ကုိယ္ႏုိးရမယ့္ဧည့္သည္က သူတုိ႔ၿဖစ္ေနမွန္းသိလုိက္တယ္။ မ်က္ႏွာပူလုိက္တာ။ ဧည့္သည္ေတြကုိႏႈတ္ဆက္ဖုိ႔အတြက္ေတာင္ က်ေနာ္မွာေကာင္းေကာင္းမၿပဳံးႏုိင္ေတာ့ဘူး။
၅း၀၀ နာရီမွာႏုိးရမယ့္အခန္းက ႏွစ္ခန္း။ ဧည့္သည္ေတြေအာက္ဆင္းလာေပမယ့္ သူတုိ႔ Guide ဆင္းလာတာေတာ့မေတြ႕ေသးတာနဲ႔ Guide အခန္းကုိ ဖုန္းဆက္လုိက္ေတာ့ Guide က “ညီေလး အစ္ကုိ ႏုိးခုိင္းထားတာက မနက္ ၅း၀၀ နာရီ အခု ၅း၄၅ ရွိေနၿပီ ဘယ္လုိၿဖစ္တာလဲတဲ့” က်ေနာ္လည္း Guide ကုိေတာင္းပန္လိုက္ရတယ္။ ေတာ္ေသးတယ္ Guide ကသေဘာေကာင္းလုိ႔ Departure ေန႔မုိ႔လုိ႔ ဒါမ်ုိဳးမမွားသင့္တဲ့အေၾကာင္း ေနာက္ဂရုစုိက္ဖုိ႔ေလာက္ဘဲေၿပာသြားတယ္။ သူအခန္းႏုိးၿပီးသြားလုိ႔ Wake-up call စာရြက္ယူၾကည့္လိုက္ေတာ့ ထပ္ေတြ႔ၿပန္ၿပီ ၅း၃၀ တဲ့။ က်ေနာ္လည္းစဥ္းစားမေန႔ေတာ့ဘဲ ခ်က္ခ်င္းအဲဒီအခန္းကုိ ဖုန္းေခၚလုိက္တယ္။ ေတာ္ေသးတယ္ အဲဒီအခန္းကေတာ့အဆင္ေၿပသြားတယ္။
မနက္ ၆း၀၀ နာရီက်ေတာ့ က်ေနာ္နဲ႔ ဂ်ဴတီခ်ိန္းမယ့္ က်ေနာ္သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္ေရာက္လာတယ္။ သူငယ္ခ်င္းဆုိေပမယ့္ သူတုိ႔က က်ေနာ္ရဲ႕ senior ေတြ။ တစ္ေယာက္ကဆုိ က်ေနာ္တုိ႔ရဲ႕ supervisor...။ သူတုိ႔ကုိ ဂ်ဴတီလြဲရင္းနဲ႔ က်ေနာ္ wake-up ေနာက္က်ခဲ့ရတဲ့ ကိစၥကုိပါေၿပာၿပလုိက္တယ္။ ၆း၁၅ မွာ check-out အခန္းေတြအတြက္ ၿပင္ေနတုန္း ဧည့္သည္ အမ်ိဳးသမီးႏွစ္ေယာက္ ၿပာၿပာၿပာၿပာနဲ႔ဆင္းလာၿပီး ဘယ္သူမွသူကုိမႏုိးတဲ့အေၾကာင္းေၿပာၿပီး Breakfast စားတဲ့ဘက္ကုိထြက္သြားတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ သုံးေယာက္စလုံး ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ၿဖစ္သြားၿပီးမွ wake-up call စာရြက္ကုိၿပန္ယူၾကည့္လုိက္ေတာ့ မနက္ ၄း၃၀ မွာ ဧည့္သည္ wake-up call ေပးထားတယ္ဆုိတာသိ့လုိက္ရတယ္။ ဆုိးလုိက္တာ လြဲတာမွ အကုန္ကုိလြဲတာပါလား။ က်ေနာ္ေတာ္ေတာ္ထူပူသြားတယ္။ ေမ့တက္တဲ့အက်င့္ရွိလုိ႔ အၿမဲတမ္းသတိထားၿပီး လုပ္ေနခဲ့တာ ဒီေန႔လုိဆုိးဆုိးရြားရြားၿဖစ္တာမ်ိဳး မၾကံဳဘူးေသးဖူး။ တစ္ရက္ေပါ့ဆမိလုိက္တာနဲ႔ တလြဲၿဖစ္ေတာ့တာပဲ။ ပုံမွန္ဆုိ ႏုိက္ဂ်ဴတီ၀င္တဲ့ရက္ေတြမွာ ဂ်ဴတီလြဲယူၿပီးတာနဲ႔ အကုန္ၿပန္စစ္၊ wake-up call ေတြကုိလည္း Telephone Alarm ေပးထားေနက်။ ဒီေန႔က်မွ စိတ္ရူးေပါက္ၿပီး Alarm မေပးေတာ့ဘဲ ကုိယ့္ဖာသာႏိုးမယ္ဆုိၿပီး ေပါ့လုိက္တာ။ ဂ်ဴတီ၀င္ကတည္းကလည္း wake-up call စာရြက္ကုိယူမၾကည့္မိ့ဘူး။ သာမန္ၾကည့္ၿပီး အေစာၾကီးႏုိးရမယ့္အခန္း မရွိဘူးဆုိၿပီး ေပါ့ဆလုိက္မိတာလည္းပါတယ္။ သတိတစ္ခ်က္လြတ္လုိက္တာနဲ႔ အမွားၾကဳံရေတာ့တာပဲ။ က်ေနာ္အတြက္ေတာ့ သင္ခန္းစာေကာင္းေကာင္းရခဲ့တယ္လုိ႔ေၿပာရမယ္။ ဘယ္အရာမဆုိ သတိရွိတာဟာအေကာင္းဆုံးၿဖစ္မွာပါ။
Tuesday, 28 August 2007
အတိတ္သုိ႔ အမွတ္တရ
၁၀ တန္းေအာင္ၿပီး တကၠသိုလ္မတက္ခင္ ဦးေလးသူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က သူတုိ႔ အလုပ္မွာ ၀န္ထမ္းေခၚတယ္ဆုိၿပီးေၿပာလာေတာ့ အိမ္ကက်ေနာ္ကုိ အလုပ္သြားေလွ်ာက္ခုိင္းတယ္။ အင္တာဗ်ုဴးလုပ္တဲ့ ေန႔မွာကုိယ္တက္တဲ့ ဂါထာေလးကုိရြတ္ၿပီး ကုိယ္အလွည့္ကုိေစာင့္ေနလုိက္တယ္။ မၾကာပါဘူး က်ေနာ္အလွည့္ကိုေရာက္လာတယ္။ ဆရာေလးေယာက္ေမးတာေတြကုိ အတက္ႏုိင္ဆုံးေၿဖၿပီး အိမ္ကုိၿပန္လာခဲ့တယ္။ အင္တာဗ်ဴးလာေၿဖတဲ့သူေတြထဲမွာ ေက်ာင္းကသူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ ကုိလည္းေတြ႔လုိက္တယ္။ ေနာက္ရက္က် ဦးေလးသူငယ္ခ်င္းက အလုပ္ဆင္းဖုိ႔အိမ္ကုိ အေၾကာင္းၾကားလာတယ္။
၁၀တန္းေအာင္ၿပီးစ ဘာမွလည္းမသိ လုပ္ငန္းအေတြ႕အၾကံဳလည္းမရွိေသးတဲ့ က်ေနာ္အတြက္ အလုပ္ရမယ္လုိ႔လုံး၀ထင္မထားခဲ့မိ့ဘူး။ အလုပ္ဆင္းရမယ္ဆုိေတာ့ စိတ္ထဲတစ္မ်ိဳးပဲ။ ေနာက္ရက္ အေမၾကီးထုပ္ေပးလုိက္တဲ့ ထမင္းခ်ိဳင့္ေလးယူၿပီး အလုပ္ကုိလာခ့ဲတယ္။ အလုပ္မွာ အင္တာဗ်ဴးေန႔တုန္းကေတြ႔တဲ့ အစ္ကုိတစ္ေယာက္(ကုိသဲေနာင္)က လုပ္ရမယ့္အလုပ္ေတြ၊ အလုပ္အေၾကာင္း၊ လုပ္ငန္းနဲ႔ပက္သက္လုိ႔ေရွာင္ရန္ေဆာင္ရန္ အားလုံးကုိေၿပာၿပေပးတယ္။ အင္တာဗ်ဴးလုပ္တုန္းကေတြ႕လုိက္တဲ့ က်ေနာ္ဆရာေလးေယာက ္(ဦးတင္ထြန္း၊ ဦးေမာင္ေမာင္၊ ဦးထြန္းသိန္း၊ ဦး၀င္းေအာင္) က အလုပ္မွာအခ်ိန္ၿပည့္မထုိင္ဘူးဆုိတာလည္း သိလုိက္ရတယ္။ ဆရာေလးေယာက္ဆုိတဲ့အတုိင္း တစ္ေယာက္တစ္မ်ိဳးစီ ပညာေတာ္က်တယ္။
ဆရာတုိ႔တေတြရဲ႕ သင္ၾကားမႈေတြ၊ ဆုိဆုံးမမႈေတြေၾကာင့္ပဲ က်ေနာ္မ်က္စိပြင့္နားပြင့္ၿဖစ္ခဲ့ရတယ္။ သူတုိ႔အားလုံး က်ေနာ္တုိ႔ရဲ႕အလုပ္ရွင္ ဆရာေတြၿဖစ္ေပမယ့္ က်ေနာ္တုိ႔အေပၚအလုပ္သမားလုိ သေဘာမထားဘဲ တူလုိသားလုိဆက္ဆံခဲ့ၾကတယ္။ ဆရာတပည့္ေတြ အတူတူေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါး ထမင္းလက္ဆုံစားခဲ့ဖူးတယ္။ ၾကံဳလာသမွ်အခက္အခဲ ေတြကုိလည္းအတူတူရင္ဆုိင္ ေၿဖရွင္းခဲ့က်တယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ရဲ႕တြဲလက္ေတြ မၿမဲခဲ့ေပမယ့္ တစ္ခ်ိန္က က်ေနာ္တုိ႔အားလုံး ေပ်ာ္ရႊင္ခဲ့ၾကပါတယ္ ဆရာ ....
Wednesday, 22 August 2007
အရက္
ဦးေလးကုိေဆးခန္းလုိက္ပုိ႔ရင္း လမ္းမွာ စက္ဘီးလဲၿပီး ကုိယ္ကုိယ္ကုိေတာင္ မႏုိင္မနင္းၿဖစ္ေနတဲ့ အရက္သမားတစ္ေယာက္ကုိေတြ႕ခဲ့ရတယ္။ ရွိသမွ်အရက္ဆုိင္တုိင္းမွာ လူေတြၿပည့္ေနတာကုိထပ္ၿမင္ရေတာ့ အခုပုိစ္ကုိေရးၿဖစ္သြားခဲ့ပါတယ္။
အရက္
အရက္ကုိ လူအမ်ိဳးမ်ိဳးက အေၾကာင္းၿပခ်က္မ်ိဳးစုံနဲ႔ ေသာက္ေနခဲ့ၾကတယ္။ ဘယ္လုိေၾကာင့္ပဲ ေသာက္ေသာက္ ဒီအရက္ကေကာင္းက်ိဳးမေပးတာကုိေတာ့ သူတုိ႔အားလုံးသိၾကမွာပါ။ အရက္ေသာက္လုိ႔ ခ်မ္းသာသြားတဲ့သူ၊ ၾကီးပြားသြားတဲ့သူရယ္လုိ႔ တစ္ခါမွ မၿမင္ဘူး၊ မၾကားဘူးခဲ့ပါဖူး။ အရက္ေရာင္းတဲ့သူသာ ေရာင္းေကာင္းလုိ႔ ေကာင္းစားရင္ေကာင္းစားသြားမယ္ ေသာက္တဲ့သူအတြက္ကေတာ့ လုံး၀အက်ိဳးမရွိတဲ့အၿပင္၊ လူကုိပါအႏၱာရယ္ၿဖစ္ေစတဲ့ ဒီအရက္ကုိ ဘာေၾကာင့္မ်ားႏွစ္ႏွစ္ၿခိဳက္ၿခိဳက္ ေသာက္ေနခဲ့ၾကတာလည္း။ လုံး၀စဥ္းစားလုိ႔မရခဲ့ပါဘူး။
စီးပြားေရးအရ ေစ်းကြက္တစ္ခုၿဖစ္ေနတဲ့ အရက္ကုိ ၀ိသမာေလာဘသားေတြက သူတုိ႔စီးပြားေရးတစ္ခုထဲ အက်ိဳးအတြက္နဲ႔ မတားၿမစ္မၿခင္း ေရာင္းေနၾကမွာပါဘဲ။ ေရာင္းတဲ့သူကုိအၿပစ္တင္မလားဆုိေတာ့ သူတုိ႔ကလည္း ေသာက္သုံးသူေတြရွိလုိ႔သာ အခုလုိေရာင္းေနၾကတာပါ။ အဓိကကေတာ့ မိမိကုိယ္တုိင္ပဲလုိ႔ က်ေနာ္စဥ္းစားမိ့တယ္။
သူကေရာင္းခ်င္ဦးေတာင္ ေသာက္မယ္သူမရွိရင္ ေရာင္းႏုိင္ေတာ့မယ္မထင္ပါဘူး။
အရက္ေၾကာင့္ ဘ၀ဆုံးသြားတဲ့သူေတြ၊ လူရာမ၀င္ၿဖစ္ခဲ့ရသူေတြ ပတ္၀န္းက်င္မွာ အမ်ားၾကီးေတြ႕ၿမင္ၾကမွာပါ။ ကုိယ္ေရွ႕မွာ ဒီလုိလူမ်ိဳးေတြ ၿမင္ေတြ႕ေနတာေတာင္မွ အေသာက္မပ်က္တဲ့ အရက္ခ်စ္သူမ်ားကုိေတာ့ တကယ္အံ့ၾသရပါတယ္။ ၿဖစ္လာမယ့္လမ္းကုိ ၾကိဳသိေနပါရက္နဲ႔ သူတုိ႔ဘယ္လုိ သတိၱေတြနဲ႔မ်ား ဒီအရက္ကုိေသာက္ေနၾကသလဲ။ စိတ္ညစ္လုိ႔ ေသာက္တယ္ဆုိရေအာင္ အရက္ေသာက္တုိင္း စိတ္ညစ္ေၿပသြားမလား၊ အဆင္မေၿပမႈေတြေပ်ာက္သြားမလား။ အလုပ္ပင္ပန္လြန္းလုိ႔ ေဆးၿဖစ္၀ါးၿဖစ္ေသာက္ပါတယ္ဆုိရင္လည္း ၾကာရင္အဲဒီလုပ္ရပ္က ေရာဂါကုိ ေငြနဲ႔၀ယ္ယူသလုိ ၿဖစ္ေနမွာပါ။ အရက္ေသာက္ေတာ့မယ္ဆုိရင္ ပထမဆုံး ကုိယ့္ကုိမွီခုိေနတဲ့ မိသားစု၊ မိမိရဲ႕ေဆြမ်ိဳးမိဘ၊ ေမာင္ႏွမေတြကုိ တစ္ခ်က္ေလာက္ၿမင္ၾကည့္ပါ။ ကုိယ္ေသာက္လုိ႔ကုိယ္ၿဖစ္တယ္ဆုိအုံးေတာင္ သင့္မိသားစုက ဒီအတို္င္းၾကည့္ေနႏုိင္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ကုိယ္အတြက္နဲ႔သူတုိ႔ေတြ ဒုကၡေရာက္ရမယ္ဆုိတာ စဥ္းစာၾကည့္ရင္သိႏုိင္မွာပါ။
ဘယ္သူမဆုိ နည္းနည္းပါးပါးဆုိရာကေန စခဲ့က်တာၾကည္းပါ။ ေနာက္ေတာ့ အဲဒီနည္းနည္းဆုိတာကေန မေသာက္ရမေနႏုိင္တဲ့အထိၿဖစ္လာခဲ့ၾကၿပီး၊ ေနာက္ဆုံးကုိယ္ရဲ႕ဘ၀ကုိပါေပးဆပ္လုိက္ရတဲ့အထ့ိိ ၿဖစ္သြားႏုိင္ပါတယ္္။ “ အစရွိ အေနာင္ေနာင္ ” ဆုိသလုိ ေကာင္းက်ိဳးမေပးတဲ့ ဒီအရက္ကုိ အစမလုပ္မိ့ဖုိ႔နဲ႔ က်ေနာ္တုိ႔ ဗုဒၶဘာသာအရ ကံငါးပါးမွာ တစ္ပါးအပါအ၀င္ၿဖစ္တဲ့ ေသရည္ေသရက္ ေသာက္စားၿခင္းကုိ ေရွာင္က်ဥ္က်ဖုိ႔ သူငယ္ခ်င္း အားလုံးကုိ ဒီေဆာင္းပါးနဲ႔အတူ ေၿပာခ်င္္ပါတယ္။
Thursday, 2 August 2007
Earthquake
မေန႔ည ၁၀း၃၀ နဲ႔ ၁၂း၀၀ နာရီ ေက်ာ္ေလာက္မွာ ငလွ်င္လႈပ္သြားခဲ့တယ္။ ပထမ အၾကိမ္လႈပ္တုန္းက က်ေနာ္ TV ထုိင္ၾကည့္ေနတုန္းလႈပ္သြားခဲ့ၿပီး သိပ္မၿပင္းဘူး။ ဒုတိယအၾကိမ္ လႈပ္တာေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလးၿပင္းတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ က်ေနာ္ အိပ္ရာထဲေရာက္ေနၿပီ။ တစ္အိမ္လုံးကုိတုန္သြားခဲ့တယ္။ ေနာက္ေန႔ ေန႔လည္ အလုပ္ေရာက္ေရာက္ခ်င္း ေစာေသးလုိ႔နားမလုိ႔လုပ္ေနတုန္း ယူနီေဖာင္း၀တ္ၿပီး လာခဲ့ပါလုိေေၿပာသြားတယ္။ ဘာလုိ႔လည္းလုိ႔ေမးၾကည့္လုိက္ေတာ့ မေန႔ကငလွ်င္လႈပ္သြားတဲ့ ဒဏ္ေၾကာင့္ အရင္ကတည္းက ၾကြခ်င္ေနတဲ့ ဧည့္ခန္းမွာခင္းထားတဲ့ေၾကြၿပားေတြက အကုန္နီးပါးေလာက္ ၾကြတက္လာတယ္လုိ႔ေၿပာတယ္။ အဲဒီကိစၥနဲ႔ပက္သက္ၿပီး မန္ေနဂ်ာကအစ အကုန္အလုပ္ရႈပ္သြားၾကတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ လက္ရွိအလုပ္လုပ္ေနတဲ့ေနရာကုိလည္း တၿခားတစ္ေနရာေၿပာင္းလုိက္ရတယ္။
Wednesday, 1 August 2007
3 Colum Template
3 Colum Template လုပ္ခ်င္တာနဲ႔ ကုိရန္ေအာင္ ရဲ႕ Blog မွာ ေၿပာၿပထားတဲ့အတုိင္း စမ္းၾကည့္လုိက္တယ္။ ပထမေတာ့ အဆင္မေၿပဘူး။ ရွင္းၿပထားတာကုိ ေသခ်ာၿပန္ဖတ္ၾကည့္တယ္ ေနာက္ၿပီး တၿခားလုိအပ္တာေလးေတြ ကုိယ္ဖာသာၿပန္စဥ္းစားၿပီး ထပ္လုပ္ၾကည့္ေတာ့ နည္းနည္းအဆင္ေၿပလာတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကုိယ္လုိခ်င္တဲ့ ပုံစံမ်ိဳးေတာ့ၿဖစ္မလာေသးဘူး။ လုိတာေတြေရာ မလုိတာေတြေရာေပၚလာတယ္။ အသစ္ထပ္ယူလုိက္တဲ့ sidebar မွာ background color ထည့္ခ်င္တာ အဆင္မေၿပဘူး။ ေနာက္ၿပီး header ရဲ႕ေအာက္မွာ အၿဖဴလုိင္း တစ္ခုေပၚလာတယ္။ ဘယ္ေနရာမွားသြားလည္းမသိဘူး။ အခုေလာေလာဆယ္ေတာ့ လက္ရွိၿမင္ေနရတဲ့အတုိင္း blog ကပုံစံမက်ၿဖစ္ေနတယ္။ ထပ္ၿပင္ဖုိ႔ရာလည္း အခ်ိန္က မနက္လင္းေတာ့မယ္။ စဥ္းစားရလြန္းလုိ႔ ေခါင္းလည္းပူေနၿပီ။ ဒီေတာ့ 3 colum template ကုိဒီမွာပဲ ေခတၱရပ္ထားလုိက္ပါသည္။
Monday, 30 July 2007
Wednesday, 25 July 2007
Google Earth
မေန႔က Google Map မွာ မႏၱေလးၿမိဳ႕ကုိရွာၿပီး ေလွ်ာက္ၾကည့္ရင္းနဲ႔အခ်ိန္ကုန္သြားခဲ့တယ္။ Google Map ကုိၾကည့္ရတာ အားမရလုိ႔ ဒီေနေတာ့ Google Earth ကုိ Download လုပ္ၿပီး မႏၱေလးၿမိဳ႕ကုိ အေပၚစီးကေန ထပ္ၾကည့္ၿဖစ္တယ္။ ၾကည့္ရတာ တကယ္ကုိအားရစရာပဲ။ ကုိယ္္ေနတဲ့ အိမ္ကုိရွာၾကည့္တာ မမွတ္မိ့ဘူးၿဖစ္ေနတယ္။ သြပ္မုိးအိမ္ေလးေတြက တန္းစီေနေတာ့ ကုိယ္အိမ္ဘယ္ဟာလည္းဆုိတာေတာင္ မေ၀ခြဲတက္ေတာ့ဘူး။ အထင္ကရ ေနရာေတြကုိေတာ့ အမွတ္တရအေနနဲ႔ ဒီပုိစ္မွာတင္ထားလုိက္ပါတယ္။
မႏၱေလး မဟာၿမတ္မုနိဘုရားၾကီး
ဘြဲႏွင္းသဘင္ခန္းမ
နန္းေရွ႕ေစ်း
အမ်ိဳးသားကဇာတ္ရုံ
ေရႊေက်ာင္း ႏွင့္ အတုမရွိ
ဘူတာၾကီး
ရတနာပုံေစ်း ပုံ(၁)
ရတနာပုံေစ်း ပုံ(၂)
Wednesday, 18 July 2007
သိမွတ္စရာ
ေဆာင္ရန္ေရွာင္ရန္ အခ်က္ေလးေတြပါ။
၁။ ေၿမဖုိ႔ၿခင္း သစ္ပင္စုိက္ၿခင္းၿပဳလွ်င္
ေနအိမ္ဧ။္ အနိမ့္ဘက္ ေနာက္ေဖးဘက္မွ ေၿမ၊ အိမ္သာက်င္းေၿမမ်ားကုိ မ်က္ႏွာစာအရပ္တြင္ ဖုိ႔ၿခင္း၊ သစ္ပင္စုိက္ၿခင္း မၿပဳလုပ္သင့္ပါ။ ကံဇာတာမ်ား နိမ့္က်ၿခင္းမ်ား ၾကံဳရတက္ပါတယ္။
၂။ ဆုိင္းဘုတ္တင္ရင္
ေစ်းဆုိင္၊ အလုပ္ခန္းေတြမွာ ဆုိင္းဘုတ္တင္တဲ့အခါ ယၾတာပန္းမ်ား ခ်ိတ္ဆြဲထားၾကပါတယ္။ ပန္းမ်ားႏြမ္းေၿခာက္သြား၍ မၿဖဳတ္ဘဲထားလွ်င္ မိမိလုပ္ငန္းမ်ားအတြက္ မေကာင္းပါ။
၃။ သားသမီးမ်ားေၾကာင့္မိဘ ဒုကၡမေရာက္ခ်င္ရင္
သားသမီးမ်ားသည္ အၿပစ္ကင္းစင္သည္ ဆုိပါေသာ္လည္း မိဘဧ။္ ဦးေခါင္းအား လက္ႏွင့္ မပုတ္ေစရ၊ အက်င့္ၿပဳလုပ္၍ မဆဲဆုိေစရပါ။ မိဘရဲ႕လုပ္ငန္း ထိခုိက္တတ္ပါတယ္။
မိဘဧ။္ ေခါင္းအုံးအားခြၿခင္း၊ ေက်ာ္လႊားၿခင္း ၿပဳလုပ္ပါက ထုိမိဘမ်ားမွာ ပူပင္ေသာကမ်ားစြာ ၾကံဳရၿပီး ဆုိးက်ိဳး ဒုကၡမ်ား ၾကံဳေတြ႔ရတတ္ပါတယ္။
၄။ ဘုရားပန္း စြန္႔ပစ္ရင္
ဘုရားစင္တြင္ ပူေဇာ္ကပ္လွဴၿပီးေသာ ပန္း၊ ေရခ်မ္း၊ ဆီမီးတုိ႔အား အသစ္လဲလွယ္လွ်င္ ဘုရားပန္း ေရခ်မ္းတုိ႔ကုိ မ်က္ႏွာစာ ေခါင္းရင္းအရပ္တုိ႔တြင္သာ စြန္႔ပစ္ပါ။
ေနအိမ္ဧ။္ ေၿခရင္းဘက္၊ ေနာက္ဘက္မ်ားတြင္ မစြန္႔ပစ္သင့္ပါ။
၅။ အိမ္ေမြးတိရစာၦန္ ေမြးၿမဴရင္
အိမ္ေမြးတိရစာၦန္ ေမြးၿမဴမိပါက ၿမင့္ၿမတ္ေသာ အိမ္ဧ။္ေနရာမ်ား အလုပ္ခန္းမ်ားသုိ႔ ၀င္ထြက္သြားလာခြင့္ မၿပဳသင့္ပါ။ အိမ္ေခါင္အမုိးေပၚသုိ႔လည္း မတက္သင့္ပါ။
၆။ ကားမ်ား ပ်က္စီးၿခင္း၊ တုိက္မိၿခင္း မၿဖစ္ေစခ်င္ရင္
မိမိေနအိမ္၊ လုပ္ငန္းတြင္ အသုံးၿပဳေသာ ကားကုိမေမာင္းခင္ အေမႊးနံ႔သာရည္၊ တေရာ္ကင္ပြန္းရည္မ်ားၿဖင့္ နံနက္တုိင္း ပက္ဖ်န္းပါ။ က်က္သေရမဂၤလာ တုိးပြားေစၿပီး အႏၱရယ္ကင္းပါတယ္။
ကားကုိ ဂုိေထာင္ထဲ သိမ္းဆည္းလွ်င္ ကားဧ။္ထိပ္ပုိင္း ေခါင္းႏွင့္ အိမ္ကုိ မထိခုိက္ေစရ၊ မတုိက္မိေစရပါ။ တုိက္ခုိက္ ထိမိပါက ၎ေနရာကုိ တေရာ္ကင္ပြန္းၿဖင့္ ေဆးေၾကာသန္႔စင္ပါ။
၇။ လုံခ်ည္၊ ထဘီ ၀တ္ဆင္ရင္
၀တ္ဆင္သည့္ လုံခ်ည္၊ ထဘီမ်ားအား ဦးေခါင္းထက္မွေက်ာ္၍ ခၽြတ္ၿခင္း၊ လဲလွယ္ၿခင္း၊ ၀တ္ဆင္ၿခင္းမ်ား မၿပဳသင့္ပါ။ မိမိဧ။္ က်က္သေရမဂၤလာမ်ား နိမ့္ပါးက်ဆင္းေစတတ္ပါတယ္။ လုံခ်ည္၊ ထဘီမ်ားကုိ ေၿခေထာက္မွ သာခၽြတ္၍ လဲလွယ္၀တ္ဆင္ၿပီး စနစ္တက် ေခါက္သိမ္းပါက က်က္သေရမဂၤလာ ေကာင္းက်ိဳးစီးပြားမ်ား ၿဖစ္ထြန္းေခ်ာေမြ႔ ေအာင္ၿမင္ေစပါတယ္။
၈။ ေနအိမ္ေအာက္ ၾကိဳးတန္းေအာက္
ေနအိမ္မ်ားေအာက္ လုံခ်ည္၊ ထဘီ၊ ေဘာင္းဘီ မ်ားလွမ္းသည့္ ၾကိဳးတန္းမ်ားေအာက္သုိ႔ ၀င္ၿခင္း၊ ၿဖတ္သန္းၿခင္း မၿပဳသင့္ပါ။ ဘုန္းက်က္သေရမဂၤလာမ်ား နိမ့္ပါးက်ဆင္းတတ္ပါသည္။ တတ္ႏုိင္သမွ် မ၀င္မိ၊ မၿဖတ္မိေအာင္ ေရွာင္ၾကဥ္ပါ။
Reference: Yaung Pyan Magazine, August 2007
Tuesday, 17 July 2007
မႏၱေလးအလွ
စာေတြနဲ႔ၿပည့္ေနတဲ့က်ေနာ့္ရဲ႕ Blog စာမ်က္ႏွာအတြက္ မႏၱေလးၿမိဳ႕ရဲ႕ပုံေတြကုိ စုစည္းမိ့သေလာက္တင္ၿပေပးလုိက္ပါတယ္။
မွတ္ခ်က္။ ။ယခုပုံမ်ားကို myanmars.net မွ ရယူထားၿခင္းၿဖစ္ပါသည္။
Thursday, 12 July 2007
ကုိသားၾကီး
ဇာတ္ေကာင္ကုိ ပီၿပင္စြာ၊ သဘာ၀က်စြာ သရုပ္ေဆာင္တက္ေသာ၊ ၿပည္သူခ်စ္ေသာ အႏုပညာရွင္ ကုိသားၾကီး တစ္ေယာက္ ၁၁.၀၇.၀၇ ေန႔ကကြယ္လြန္သြားေၾကာင္းၾကားသိရတဲ့အတြက္ စိတ္မေကာင္းၿဖစ္ရပါတယ္။ ကုိသားၾကီး တစ္ေယာက္ေကာင္းရာသုကတိလားပါေစ....
Tuesday, 10 July 2007
မႏၱေလးလွ်ပ္စစ္မီး
အခု မႏၱေလး ရဲ႕ၿမဳိ႕နယ္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကုိ ၂၄ နာရီ မီးလာေနၿပီလုိ႔သိရတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ရပ္ကြက္မွာလည္း ၈.၇.၀၇ ေန႔ကစၿပီးမီးမပ်က္တာ ဒီေန႔အထိ့ပါပဲ။ ပ်က္လည္း ၅ မိနစ္ ၁၀ မိနစ္ေလာက္ ပ်က္ၿပီးေနာက္ၿပန္လာတယ္။ ဒီအတုိင္းသာ ပုံမွန္ၿဖစ္ခဲ့ရင္ တကယ္၀မ္းသာစရာပါ။
Monday, 9 July 2007
အလုပ္ႏွင့္အင္တာနက္
အလုပ္မွာက အင္တာနက္သုံးဖုိ႔ တရား၀င္ခြင့္ၿပဳမထားခဲ့ဘူး။ အဲဒါေၾကာင့္ ညဘက္ duty က်တဲ့အခ်ိန္မွာပဲ အင္တာနက္ သုံးၿဖစ္ခဲ့တယ္။ night duty က လတုိင္း တစ္ပတ္မွာ ၂ ရက္ (သုိ႔) ၃ ရက္ပါတယ္။ ဒီလမွာ ၁ပတ္ကုိ ၃ ရက္ night duty ဆင္းရတယ္။ အခုအခ်ိန္က အလုပ္ပါးတဲ့လေတြဆုိေတာ့ လုပ္စရာအလုပ္ေတြက ၁၂၊ ၁ နာရီေလာက္ဆုိၿပီးသြားၿပီ။ က်န္တဲ့ အခ်ိန္ေတြအားေနေတာ့ က်ေနာ္အတြက္ပုိအဆင္ေၿပသြားတယ္။ အလုပ္ၿပီးတာနဲ႔ အင္တာနက္သုံးေနလုိက္ေတာ့တယ္။
Tuesday, 3 July 2007
လည္ပတ္ၿခင္း
အခုရက္ပုိင္း ဘာပုိ႔စ္မွမေရးၿဖစ္ဘဲ ... Blogger အႏွံေၿခဆန္႔ၿပီး ဟုိေလွ်ာက္လုပ္ ဒီေလွ်ာက္လုပ္နဲ႔ အခ်ိန္ကုန္သြားတယ္။ ေနရာသစ္ လည္းပုိၿပီး စုိစုိေၿပေၿပၿဖစ္လာတယ္လုိ႔ ထင္မိ့တယ္။ အဲဒီအတြက္ Senior blogger မ်ားကုိလည္းေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ သူတုိ႔တင္ထားတဲ့ ပုိစ္ေတြ သူတုိ႔ရဲ႕မွ်ေ၀ေပးမႈေတြေၾကာင့္လည္း က်ေနာ္တုိ႔လုိ blogger အသစ္ေတြအတြက္အမ်ားၾကီးအဆင္ေၿပၿပီး အေထာက္အကူၿဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ က်ေနာ္ရဲ႕ေရွ႕ေဆာင္လမ္းၿပ Blogger သူငယ္ခ်င္း ေပါက္ေပါက္ဆုပ္ ကုိလညး္ေက်းဇူးအထူးတင္ပါတယ္။
Subscribe to:
Posts (Atom)